محمد عبد الله دراز (مترجم: عطائى)
879
دستور الأخلاق في القرآن (آئين اخلاق در قرآن) (فارسى)
خواهند بود ، چه قرارگاه خوب و محلّ اقامت زيبايى ! » « إِنَّما يُؤْمِنُ بِآياتِنَا الَّذِينَ إِذا ذُكِّرُوا بِها خَرُّوا سُجَّداً وَ سَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ هُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ تَتَجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ » « 1 » « تنها كسانى كه به آيات ما ايمان مىآورند كه هروقت اين آيات به آنان يادآورى شود ، به سجده مىافتند و تسبيح و حمد پروردگارشان را بهجا مىآورند و تكبّر نمىكنند ، پهلوهايشان از بسترها در دل شب دور مىشود ، آنها پروردگار خود را با بيم و اميد مىخوانند و از آنچه به آنها روزى دادهايم ، انفاق مىكنند ، هيچكس نمىداند چه پاداشهاى مهمّى كه مايهء روشنايى چشمهاست ، براى آنها نهفته است ! اين پاداش كارهايى است كه انجام مىدادند ! » « إِنَّ الْمُسْلِمِينَ وَ الْمُسْلِماتِ وَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ الْقانِتِينَ وَ الْقانِتاتِ وَ الصَّادِقِينَ وَ الصَّادِقاتِ وَ الصَّابِرِينَ وَ الصَّابِراتِ وَ الْخاشِعِينَ وَ الْخاشِعاتِ وَ الْمُتَصَدِّقِينَ وَ الْمُتَصَدِّقاتِ وَ الصَّائِمِينَ وَ الصَّائِماتِ وَ الْحافِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَ الْحافِظاتِ وَ الذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيراً وَ الذَّاكِراتِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً » « 2 » « مردان مسلمان و زنان مسلمان و مردان مؤمن و زنان مؤمن و مردانى كه مطيع فرمان خدايند و زنانى كه از فرمان حق اطاعت مىكنند و مردان راستگو و زنان راستگو مردان صابر و زنان صابر و شكيبا و مردان باخشوع و زنان باخشوع و مردان انفاقگر و زنان انفاقگر و مردانى كه روزه مىدارند و زنانى كه روزه مىگيرند و مردانى كه دامن خود را از آلودگى به بىعفّتى حفظ مىكنند و زنانى كه عفيف و پاكاند و مردان و زنانى كه خدا را زياد ياد مىكنند ، خداوند براى آنان مغفرت و پاداش عظيمى مهيّا كرده است . » « اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتاباً مُتَشابِهاً مَثانِيَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمْ وَ قُلُوبُهُمْ إِلى ذِكْرِ اللَّهِ ذلِكَ هُدَى اللَّهِ يَهْدِي بِهِ مَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ » « 3 » « خداوند بهترين سخن را نازل كرده است ، كتابى است كه آياتش ( در لطف و زيبايى و عمق و محتوا ) آياتى مكرّر دارد ، از شنيدن آياتش لرزه بر اندام كسانى كه از پروردگارشان مىترسند ، مىافتد ، برون و درونشان نرم و متوجّه ذكر خدا مىشود ، اين هدايت الهى است ، هركه را بخواهد با آن راهنمايى مىكند . »
--> ( 1 ) - سجده ( 32 ) آيهء 17 - 15 . ( 2 ) - احزاب ( 33 ) آيه 35 . ( 3 ) - زمر ( 39 ) آيه 23 .